طباطبائى او به يكى از اجداد علّامه يعنى ابراهيم طباطبا فرزند اسماعيل ديباج برمىگردد . سبب ملقّب شدن جدّ علّامه به طباطبا ، اين بود كه در زمانى كه جدّ ايشان خرد سال بود ، اسماعيل ديباج مىخواست لباسى براى ابراهيم بخرد . هنگامى كه او را ميان پيراهن و قبا مخيّر كرد او گفت : طباطبا يعنى قبا ، قبا . و نيز گفته شده كه مردم منطقه سواد ، او را بدين نام ملقّب ساختند و طباطبا در زبان نبطى بمعنى سيّد السّادات مىباشد . سيّد محسن امين مىگويد : وى جدّ سادات طباطبائى بوده و همگى منتسب به او مىباشند . « 3 » محلّ تولد : علّامه طباطبائى در 29 ذىالحجه سال 1321 هجرى در شهر

--> عالم نسب‌شناس معاصر سيد مهدى وردى كاظمى در كتاب خطى خود : ( معجم الالقاب فى معرفة الاسر و الانساب ) نسب علّامه طباطبائى را - بطور متصل - چنين ذكر كرده است : ( سيد محمّد حسين بن سيّد محمّد بن ميرزا محمّد حسين معروف به شيخ آقا ابن ميرزا على اصغر مشهور به شيخ الاسلام بن محمّد تقى قاضى بن محمّد قاضى بن محمّد على قاضى بن صدر الدّين محمّد بن نقيب الاشراف يوسف بن صدر الدّين محمّد بن مجد الدّين بن اسماعيل بن امير على اكبر مشهور به ميرشاه بن عبد الوهاب بن عبد الغفّار بن عماد الدّين امير حاج بن فخر الدّين حسن بن محمّد بن كمال الدّين حسن بن نقيب شهاب الدّين علىّ بن ابى المجد عماد الدّين علىّ بن امير ابى محمّد فتوح الدّين احمد بن ابى الفضل عماد بن ابى هاشم شهاب الدّين علىّ بن ابى الفضل حمزة بن ابى المجد اسحاق بن طاهر ابى هاشم بن ابى الحسين على شاعر بن ابى الحسن محمد شاعر بن احمد بن محمد بن احمد ابن ابراهيم طباطبا بن اسماعيل ديباج بن ابراهيم الغمر بن حسن مثنى بن امام حسن بن امام علىّ بن ابى طالب ( ع ) ) . نسب مذكور در كتاب خطى نويسنده مزبور يعنى كتاب : « حلية الزّمن فى انساب بنى الحسن » آمده است . اين دو كتاب را در كتابخانه خصوصى مؤلّف ، در شهر كاظمين در روز 21 / 10 / 1978 ميلادى مشاهده نمودم . علّامه خود اين نسب را مورد تائيد قرار داده و طىّ نامه‌اى كه از قم براى اينجانب ارسال داشت ( اواخر جمادى الثانى 1399 ه . ق ) ، اين نسب را ذكر كرده است . ( 3 ) - اعيان الشّيعة : 5 / 176 ، دانشمند نسب‌شناس معاصر سيّد مهدى وردى در كتاب خطى : « معجم الالقاب فى معرفة الاسر و الالقاب » مىگويد : بنو طبا قوم بزرگى هستند كه در نقاط مختلف دنيا زندگى مىكنند . قومى اصيل و شريف ، با مجد و عظمت هميشگى ، مشهور در عزّت و بزرگى و داراى اصل و نسب روشن و نسل رشديابنده مىباشند . از سلالهء حسنى بوده و در حقيقت فرزندان ابراهيم هستند كه به طباطبا معروف بود . اينان اهل همّت ، عزم ، معرفت ، علم ، امارت و حكومت ، مجد و كرم مىباشند ، نويسنده مزبور كتاب خطى مستقلّى بنام ( زهر الربى فى اعقاب طباطبا ) براى بنو طبا نوشته و نامهايشان را به صورت درختى درآورده است . در تاريخ 21 / 10 / 1978 در كتابخانه شخصى سيّد مهدى وردى ، به اين كتاب دست يافتم .